ေမွာ္ဆရာမေလး

ေမွာ္ဆရာမေလး

မုတ္သုန္ ကုိ ဆာေလာင္တယ္

ေႏြမရွိတဲ့ ကႏၲာရ တုိင္းျပည္မွာ

နာက်င္မႈ႕ေတြနဲ႔ လူကႏၲာရ အတြက္

အလြမ္းတိမ္တုိက္ေတြ လႊင့္ျပယ္ခဲ့ၿပီး ေနာက္

ညေနခင္းမ်ားစြာ ေငြ႕ရည္ဖြဲ႕ၿပီးခဲ့ၿပီ..

ဒီလုိနဲ႔ .. ဟုိး .. အေရွ႕ရပ္ဝန္းက

ေမွာ္ဆရာမေလးရဲ႕ ၿမိဳ႕ရုိးကုိ လွမ္းအၾကည့္

တိမ္စုိင္တိမ္ခဲေတြၿပိဳက်တယ္ ..

ညေနခင္းေတြက ငုိခ်တယ္ ..

ေရစက္ေတြ .. မုိးေရစက္ေတြ ..

ကုိယ့္ရင္ဘက္ေပၚက အလကၤာေတြ

ျပန္လည္ ထြန္ရက္ စုိက္ပ်ဳိးႏူိင္ခဲ့ၿပီ ..

ပတ္ၾကားအက္ ရင္ခြင္တစ္စံုရဲ႕

၀ိဥာဥ္ေက်ာက္သားေတြ ျပန္လည္ ေစ့စပ္ေစခဲ့ၿပီ ..

မုိးေခါင္ခဲ့ တဲ့ လူကႏၲာရ အတြက္ မုိးတိမ္တုေတြ ဖန္တီး

တိမ္စုိင္ေတြၿပိဳက် မုိးေရေတြရြာခ်

ဝုန္းဒုိင္းက်ဲ ေႏြလူ ကုိ ျပန္လည္ရွင္သန္ေစခဲ့တဲ့

ေမွာ္ဆရာမေလးရယ္ ေက်းဇူးပါကြယ္ ။

သက္ေအာင္(ကေလာင္တုိက္ပြဲ)

ရနံ႔ ျပယ္ စိတ္ကူးမ်ား ႏွင့္ ရင္ခြင္တစ္စံု

ရနံ႔ ျပယ္ စိတ္ကူးမ်ား ႏွင့္ ရင္ခြင္တစ္စံု

{၁}

ပင္လယ္က ျဖဴစင္ပါလွ်က္နဲ႔
ေကာင္းကင္ေၾကာင္ ့
အေရာင္ေတြေျပာင္းရတယ္ ..
ကုိယ့္ရဲ႕ ေကာင္းကင္မွာ
အေရာင္မစံုလင္ခဲ့ပါဘူးကြာ

ၾကယ္ေတြစံုတဲ့ည
ေကာင္ကင္က ၾကယ္ေတြ ပင္လယ္ထဲခုန္ခ်
ၾကယ္ေတြ မစံုတဲ့ ေကာင္းကင္မွာ
လမင္း ကုိ ေမွ်ာ္ၾကည့္ရင္း
ကုိယ့္ပင္လယ္မွာ မီးျပတုိက္ေလး ထြန္း
တစ္ေယာက္တည္း လင္း .. လင္းခဲ့ရေပါ့

{ ၂ }

မ်က္ႏွာမသစ္မွီ မနက္စာ စားခဲ့မိတယ္
အရသာေတာ့ရွိသား
ေပါင္မုန္ ့တစ္လံုးနဲ႔
ဘဝကုိ "ေက်ာ္ျဖတ္ရမယ္" ဆုိတဲ့
လူေတြထဲ ကုိယ္မပါဘူး ..
ရွင္ရင္ေရႊထီး ေသရင္ေျမႀကီးပဲ ..
ေပါင္မုန္ ့နဲ႔ တြဲစားဖုိ ့ ႏြားႏုိ ့တစ္ခြက္ေတာ့
အပုိေသာက္ခဲ့မိတယ္
ကုိယ္က သတ္သတ္လြတ္မွမစားတာ
အသားေရွာင္စရာမလုိပါဘူး

{၃}

ေႏြဦးမွာ ေလရနံ႔ကုိရွဴ႐ႈိက္ေတာ့
မုိး ရနံ႔ကုိရတယ္ ..
ကုိယ့္ရင္ခြင္မွာ ႏွင္းဆီတစ္ခင္းစုိက္ပ်ဳိးခဲ့မိေပါ့ ..
ယုယစြာစုိက္ပ်ဳိးခဲ့ပါတဲ့ ဒီပ်ဳိးခင္းမွာ
ပန္းေလးေတြဘယ္ေတာ့ပြင့္မလဲ
ဒီရင္ကုိဖြင့္လုိ ့ ေစာင့္ေမွ်ာ္မိပါရဲ႕

တကယ္ေတာ့လဲ ..
ပန္းဖူးေလးေတြၿပီးမွ
ပြင့္ဖတ္ေလးေတြဆုိတာ ပြင့္ရတာပါ .
ကုိယ္ကေတာ့ ပန္းဖူးေလးေတြမထြက္ေသး
ပြင့္ဖတ္ ေလးေတြကုိ ေမွ်ာ္ေနမိခဲ့သူ ..

ေနာက္ဆံုးေတာ့ ..
ႏွင္းဆီပြင့္ဖတ္ေလးေတြရယ္
ကုိယ့္ဆူးကုိယ္ ရင္ခြင္အပ္
နာက်င္စြာ မေႂကြလႊင့္ပါေစနဲ႔ကြာ
ရင္နာစရာေကာင္းလြန္းပါတယ္ ..

{၄}

တတိယ မ်က္လံုးမွာ မ်က္ရည္စေတြနဲ႔ ..
ေၾကကြဲခဲ့ရရွာတဲ့ စိတ္
ၿပိဳလဲပ်က္ဆီးခဲ့ေပါ့
ငုိေႂကြးသံေတြကေတာ့
အတၱ မာနေတြၾကား ဆံြ႕အလုိ ့
ရွဴး .. တုိးတုိး
ရင္ခြင္တစ္စံုမွာ အလြမ္းဆိပ္သင့္လုိ ့
အိပ္ေပ်ာ္ေနရွာတဲ့ ႏွလံုးသားေလးတစ္စံုရွိေလရဲ႕
အိပ္ခြင့္ေပးလုိက္ပါ သူလဲ ရာသီအဆက္ဆက္
ခ်စ္ခဲ့ေပးရလုိ ့ေမာေနရွာၿပီထင္ပါ႔ ။

သက္ေအာင္ (ကေလာင္တုိက္ပြဲ )

သူမအတြက္ေတာ႔ ရယ္စရာ ၊ ကိုယ္႔အတြက္ေတာ႔ ေမာစရာ

သူ႔အခ်စ္နဲ႔ ငါ႔အခ်စ္ေတြ
ကုန္စည္ခ်င္း တိုက္ရိုက္ဖလွယ္လို႔မရသလိုျဖစ္။


တစ္၀က္ေတာင္ရွိတာပဲဆိုျပီး
ငါက အခ်စ္ကေလးေတြ ျပည္႔လာဖို႔ေမွ်ာ္လင္႔တယ္။


ေသခ်ာတာက ေရြ႕သြားတဲ႔ ဒိန္ခဲေတြေနာက္ကို
ငါကမလိုက္ခ်င္ဘူး။


သစၥာရွိျခင္းကို တစ္ခ်ိဳ႕က မိုက္မဲျခင္း အမည္တပ္မယ္။
အခ်စ္ေမတၱာကို တစ္ခ်ိဳ႕ေတြက အလကားရတဲ႔ ေလျပည္လို႔ သမုတ္မယ္။
ၾကင္နာျခင္းကို အေရာင္ပါတဲ႔ေရလို ပစ္ပယ္ၾကမယ္။


တစ္ခါျပဳလုပ္တိုင္း မေအာင္ျမင္တာနဲ႔ အပ်က္အစီးပံုေတြၾကား ထိုင္မႈိင္ေနရင္
အက္ဒီဆင္ ဆိုတာလည္းျဖစ္မလာဘူး
ဂ်က္ညီေနာင္ဆိုတာလည္းျဖစ္မလာဘူး။
ေျမလြတ္ေျမရိုင္းမွာ ယခင္က ေပါက္ပင္ေတြ ရွင္သန္ခဲ႔ဖူးတာနဲ႔ပဲ
သီးပင္စားပင္ေတြ စိုက္ခြင္႔ ပ်ိဳးခြင္႔မရွိေတာ႔ဘူးတဲ႔လား။


ျဖစ္ျပီးတဲ႔အမွန္တရားေတြမွာ
သူမက လက္ညိႈးထိုးျပီးရယ္ေမာပစ္တယ္။
သစၥာဆိုတာ မေရြ႕လွ်ားျခင္းမဟုတ္
အမွန္တရားသာ ျဖစ္၏


တစ္ကယ္တမ္း….သူ႔ကိုခ်စ္တဲ႔အခ်စ္မွာ….
သာဓကက….
အေဖနဲ႔အေမရဲ႕ အိမ္ကေလးကို
မိတၱဴကူးခ်င္ခဲ႔ျခင္းသာျဖစ္တယ္။



ေက်ာ္ညိဳေသြး

ခ်စ္သူရဲ႕ အရုပ္ကေလး

ခ်စ္သူရဲ႕ အရုပ္ကေလး

ခ်စ္သူရယ္ ..

ငါဟာ နင္စိတ္ႀကိဳက္ေဆာ့ကစားႏူိင္တဲ့ ..

ေဖ်ာ္ေျဖေရး အရုပ္ကေလးတစ္ရုပ္ပါ ။ ။



ခ်စ္သူ သခင္မရဲ႕

ထိေတြ႕ခြင့္ရၿပီး .. ေဆာ့ကစားမႈ႕ကုိ

ေမွ်ာ္လင့္စြာ ေစာင့္စားေနခဲ့ရတဲ့

အရုပ္ကေလးတစ္ရုပ္ လုိ ေပ်ာ္ရႊင္စြာနဲ႔ ..

ခ်စ္သူ ရဲ႕နံေဘး ... ေျဖေဖ်ာ္ေပးေနမွာပါ ။ ။



တစ္ေန႔ .. သခင္မ .. ပ်င္းရိ ျငီးေငြ႕လာတဲ့အခါ

အရုပ္ကေလးကုိ ရံြရွာစြာနဲ႔

အမႈိက္တစ္စလုိ... ဟုိးအေဝး ..

မလႊတ္ပစ္လုိက္ပါနဲ႔ ..

အမွတ္တရမ်ားစြာနဲ႔ ေဆာ့ကစားခဲ့ဖူးတဲ့

အရုပ္ကေလးရဲ႕နံေဘး

ျမတ္ႏုိးတြယ္တာစြာ ရွိေနေပးပါေနာ္ ။ ။

သက္ေအာင္ (ကေလာင္တုိက္ပြဲ)
ဒီဇင္ဘာ ၁၃ ၊ ၂၀၀၉
နံနက္ ၂ : ၁၄

“အရူးစကား”

“အရူးစကား”

အမွန္တရားဆုိတာ..
က်ဳပ္ ဘယ္ေတာ့မွ ၀န္မခံ ေတာ့မယ္ အမွား တခုပဲ

နွစ္သစ္ကူးမွာ ပါေကးရိုက္ၿပီး ေဆးသုတ္လိုက္တဲ့
နံရံ တခ်ိဳ ႕တ၀က္ နဲ႔
မီးပုံပြဲ က်င္းပလိုက္တဲ့ အၿငိဳးအေတးေတြထဲ
ခင္ဗ်ား ဓာတ္ပုံက အေရာင္ေတာင္ ျပယ္ေနၿပီ

ဘာမွ မျဖစ္ဘူး ဆို ဘာမွ မျဖစ္ဘူး .........................

အရူးစကားေပမယ့္
လို တိုး ပို ေလ်ာ့ လုပ္ရန္ အေၾကာင္းတစုံတရာမရွိ...။

မွဴးဒါရီ

ျခင္းကေလး

စည္းလံုးျခင္းအတြက္
ႏွီးမသံုးတယ္ေလ
အျပီးအဆံုးထိ ၾကိမ္ထိုးကာ
မသိမ္မညိွဳး တစ္မ်ိဳးအလန္းရယ္
အဆန္းကြယ္ လက္မႈ႕အတတ္မို႔
ခတ္ဖို႔လာစမ္း။
အသာမၾကမ္းပါ လာစမ္းကြာ ေနေစာင္းရင္
ေျခေစာင္းထက္ဖို႔ မပ်က္သမို႔ပါ
တစ္ခ်က္အတို႔မွာ ၀ဠာသို႔ တက္မယ္႔အလား
ၾကြား၀င္႔တဲ႔အလွနဲ႔
“က်မဟဲ႔” “က်မဟဲ႔” နဲ႔လည္း
မက်ကြယ္႔ ခဏနဲ႔ တင္
အျမင္ဆန္းစရာ သူေဆာင္
လူေမာင္တို႔ အစြမ္းရယ္စြက္လို႔
ဆန္းက်ယ္တဲ႔ အကြက္ေတြမွာ
ေလမွာ၀ဲတဲ႔ ျခင္းကေလးမေနအား
ေျခဖ်ားေပၚမွာလည္း၀ဲ
အျမဲပဲ သူပ်ံလို႔ လို႔မဆံုးေသး
ပခံုးေလးေပၚနားလို႔ နားတယ္
ဖ၀ါးကသယ္သမို႔
တစ္ကယ္ေခ်ာ႔ကာသိမ္းရင္
မယိမ္းဘူး ဒူးအက်သူ၀င္လို႔
လူမျမင္ခင္ေျခခြင္နားက
ပ်ံလႊားတဲ႔ ျခင္းကေလး။


ေက်ာ္ညိဳေသြး

သားရဲ႕အလွ်ားလိုက္ ေန႔ေတြ

ခရစ္စမတ္မွာ Discount ခ်တဲ႔
အကၤ ်ီေတြ ေဘာင္းဘီေတြ ၀ယ္ခ်င္တယ္။
ပြဲေစ်းတန္းေတြမေလွ်ာက္ခ်င္ဘူး သားေျပာခဲ႔ေပမယ္႔
အဲ႔ဒိလူေတြၾကားထဲေမ်ာေနတယ္။

အေမနဲ႔အေဖသိလား
ငယ္ငယ္က အရုပ္ဆက္တဲ႔ ျပည္ၾကီးလုပ္ ကဒ္ကေလး
လိုခ်င္လုိ႔ မပူဆာရဲခဲ႔ဘူး။
တစ္ေန႔တစ္က်ပ္နဲ႔ ေက်ာင္းမုန္႔ဖိုးက
သံုးဆယ္႔ရွစ္က်ပ္ျပည္႔ဖို႔ ေတာ္ေတာ္အားထုတ္ရမယ္။

အခုသားအလုပ္ရျပီေလ
ငယ္ငယ္တုန္းက မ၀ယ္ႏိုင္ခဲ႔တဲ႔ ကစားစရာကို
ေငးေမာၾကည္႔ခဲ႔ရသလိုမ်ိဳး
တစ္ျခားမ၀ယ္ႏိုင္ေသးတဲ႔ အရာေတြကို
ေငးေမာၾကည္႔ေနခ်င္ေသးတယ္။

ႏွစ္ေတြကလည္းေျပာင္း
ေခတ္ေတြကလည္းေျပာင္း
ေမာ္ဒယ္အသစ္ေတြကလည္း
ေမာင္ဒယ္ေတြေဟာင္းကုန္ၾကတယ္။
ဒီလိုပဲ
ဆႏၵအေဟာင္းနဲ႔...

ဆႏၵအသစ္ေတြၾကား
သားတို႔ရုန္းကန္ လႈပ္ရွားခဲ႔ၾကတာပဲ။

ငယ္ငယ္က အေမေပးတဲ႔မုန္႔ဖိုးနဲ႔
တစ္ေန႔တာ ၾကည္လင္ခဲ႔ေပမယ္႔
အခုေတာ႔...
အင္နာဗြန္စီ မွီ၀ဲမွ
သားမ်က္လံုးေတြ ေၾကာင္လို႔ေၾကာင္ေနခဲ႔တယ္။

Google Morning ပါေမေမ
ဒီမနက္လည္း အိပ္ရာထေနာက္က်တယ္
အေပါက္၀ကထြက္ေတာ႔
အေမေပးတဲ႔ တစ္ေထာင္တန္တစ္ရြက္ဆြဲထြက္ခဲ႔တယ္။

သားရဲ႕အားနည္းခ်က္က
အားနာတတ္တယ္
ခ်စ္တတ္သနားတတ္ျပီး
ပါးစပ္ဖ်ားက ထြက္ေတာ႔ ၾကမ္းတမ္းတယ္။

အေမတိုက္တဲ႔ ေဆးခါးၾကီးကို
ကၽြန္ေတာ္က မေသာက္ခ်င္ဘူး
လူပါး၀တဲ႔ တံဆိပ္နဲ႔
ပရိယာယ္မာယာ သာေဌး ရမွာ။
စားထားတဲ႔ အစာေလးေတြေတာင္ အန္ထြက္မွာစိုးတယ္။

ကိုေအာင္မင္းသိမ္း ကဗ်ာထဲကလို
ရွက္တယ္ဆိုတာ
ခက္တယ္လို႔ထင္ေနတဲ႔ေကာင္ေပါ႔
အစစ္ေပးရင္ ပစ္ေျပးတတ္ၾကတဲ႔ေခတ္ထဲမွာ
သားလည္းအဲ႔ဒီ႔ျမစ္ထဲမွာ ေမ်ာေနေတာ႔တယ္။

ေက်ာ္ညိဳေသြး

“မကြ်မ္းက်င္တဲ့ ဘာသာရပ္”

“မကြ်မ္းက်င္တဲ့ ဘာသာရပ္”

မဆင္မျခင္ တိုး၀င္လာတဲ့ အမွိဳက္တစအတြက္
မ်က္လုံးအိမ္ မ်က္ရည္က် သလိုမ်ိဳး

သူ ႔အနီးနား ရွိေနခ်င္တဲ့စိတ္
အလွမ္းေ၀းဆဲ ျဖစ္ေၾကာင္း အမွတ္ရေစတဲ့ အတိတ္နမိတ္...ျဖစ္ျဖစ္ေနခဲ့..။

မၾကားခ်င္ေယာင္ေဆာင္ၿပီး
နားစြင့္မိေသးတဲ့ သတင္း တခ်ိဳ႕
အၿမဲတမ္း နီးပါး၊
ကိုယ္ခ်င္းစာတရား ဆင္းရဲ လိုက္ပုံ က

ကိုယ့္ရင္ခုန္သံ ကိုယ္ ျပန္မၾကား၀ံ့ေလာက္ေအာင္ ဆြံ႕အ
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြမွာလည္း အိုမင္း ရြတ္တြ.......။

တမင္ ေမ့ပစ္ခ်င္မွ
ပို တိုက္ဆိုင္တတ္တဲ့ သေဘာတခု နဲ႕
အေပါင္း အနုတ္ အေျမွာက္ အစား၊
အတြက္အခ်က္ ကိုယ္...ဘယ္လို သတိထားေနခဲ့ေတာင္

မပိုင္ဆုိင္ရျခင္းသာ လက္ရွိ ျပႆနာ
အေျဖမရွိေသာ ပုစၦာ ေနာက္ဆက္တြဲ
အခ်စ္သခ်ၤာ ဘာသာရပ္......................
ခလုတ္ထိတိုင္း
သူ ႔နာမည္ တတုန္း ျဖစ္တယ္။

မွဴးဒါရီ

နံနက္ခင္းႏွင္႔ေတြ႔ဆံုျခင္း

ေကာ္ဖီ တစ္ခြက္နဲ႔ နံနက္ခင္း တစ္ခုကိုဖြင္႔လွစ္ လိုက္တယ္
အျပာေရာင္ မိုးသားေတြပဲ ရွိမယ္ဆို. . . .
ဘဝဟာ ပ်င္းစရာ ေကာင္းေနမလား ? ? ?
အေတြး ေတာင္မဆံုးလိုက္ဘူး
ရင္ဘတ္တည္႔တည္႔မွန္တဲ႔ ေလေျပထဲက ရနံ႔ေတြ
ေဩာ္. . . . ခေရေတြေၾကြေနေပါ႔။

မုန္႔ဟင္းခါးတစ္ပြဲစားရင္း
ျမင္သမွ်ေတြ ေစ်းျဖတ္ၾကည္႔တယ္
ဒါဟာလဲ သိပၸံနည္းက် အသက္ရွင္နည္းလား ? ? ?
ေတြးတယ္.... ငါဆက္ေတြးတယ္...
ေတြးေနတုန္းပဲ... ဆက္ေတြးေနတုန္းပဲ..
မရပ္ဘူး... ရပ္မရဘူး...
မေန႔ညက အေၾကာင္း ေတြးၾကည္႔မွ သတိရတယ္
ငါ မအိပ္ရေသးဘူးပဲ.... ။ ။

ၾကယ္ဇင္ေသြး

ေရခဲေခ်ာင္း

အကို႔ကဗ်ာရြတ္သံေတာင္

ေကာင္းေကာင္းမၾကားရေအာင္

ေဘာလံုးကစားၾကမယ္႔ ကေလးေတြကလာတယ္…

ကျပာကယာရယ္နဲ႔…

အထာတစ္ကယ္မရွိေအာင္ ထရျပန္တယ္။

ဘာတဲ႔…

ေမတၱာတရားကလည္းရွားပါးတယ္ဆိုလား

အဆံုးသတ္နားက စကားသံပဲၾကားလိုက္တယ္

မၾကားလိုက္တဲ႔စကားလံုးေတြလည္း ေနာက္တစ္ေခါက္ျပန္ဖြင္႔ရေပဦးမယ္။

တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ ဆိုးလာတဲ႔ အေမာေတြၾကားမွာ

မပ်က္မကြက္ တန္ဖိုးထားလို႔

အဆက္ ဆက္ အလုပ္ၾကိဳးစားမိလည္း မထူးဘူး အကို။

အလိုက်ဘ၀ေတြဆိုတာ အႏုတ္ေသြး

တစ္ကယ္ေတာ႔ အလုပ္ေပးခဲ႔တဲ႔ အလုပ္ရွင္ဆိုတာကလည္း

ေက်းဇူးရွင္ျပဇတ္ေပၚက

ရုပ္ေသးဆြဲသမားေတြပါပဲ။

အသက္ေတြတိုးလာလိုက္တာ မေန႔ကနဲ႔ ဒီေန႔ေပါင္းမ်ားစြာၾကား

ခံစားခြင္႔ အသီးအပြင္႔ေတြက အရွက္မရွိ အထာ အဖားေတြနဲ႔မွ သီးမယ္

ဒက္ထိသာ ဇယား ျငိမယ္။

ကုန္းေကာက္စရာ တစ္ျပားမွမရွိတဲ႔ဘ၀

တံုးေအာက္ကဖား ျပားတဲ႔ဖားက ျပားခဲ႔တယ္။

အလုပ္ခ်ိန္က မတန္မရာ ဆယ္႔ႏွစ္နာရီ

ကၽြန္ေတာ္ ေလွ်ာက္ခဲ႔တဲ႔ စိန္ပန္းပင္လမ္းလည္းလည္း ျပန္ေတြးၾကည္႔ေတာ႔ တစ္ကယ္႔ကို ရွက္လာျပီ

မာတာပီတု ေတြခင္းခဲ႔တဲ႔ အသျပာေတြလည္း ျပန္ေပးဆပ္ဖို႔ ခက္ပါသည္။

သူမ်ားေတြ သမ္းေ၀ခ်ိန္ဆိုကၽြန္ေတာ္ အလုပ္ျပန္ကားဂိတ္ကို ေရာက္ပါျပီ။

အဲ႔ဒိအခ်ိန္ လမ္းထဲ၀င္ရင္ ကံနိမ္႔တဲ႔အခ်ိန္သရဲေျခာက္မွာလည္း ေၾကာက္ပါသည္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ဘက္ကရပ္တည္တဲ႔ လူၾကီး မင္းေတြ လာေမးေတာ႔လည္း Boss ေတြဆီကို ခ်ည္႔

တံုးေအာက္ကဖားေတြကလည္း ျပားေနရာကေန တျဖည္းျဖည္းေပ်ာ႔ေနျပီကို မသိ

ရသင္႔တဲ႔ အခြင္႔အေရးဆိုတဲ႔စကားကို ေျပာစရာေလွ်ာ႔ေနျပီ အလုိမျပည္႔။

သူငယ္ခ်င္းကေျပာဖူးတယ္ ဒီမွာကေတာ႔ အလုပ္သမားဆိုတာ

အေပါစားျဖစ္ျဖစ္ အေကာင္းစားျဖစ္ျဖစ္ သြားတိုက္ေဆးဗူးတဲ႔

အသစ္ကိုေကာင္းေကာင္းညွစ္လည္း လိုခ်င္တာညွစ္လို႔မရရင္ ပစ္ ပစ္လိုက္မယ္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕လက္မွတ္အတုေတြထိုးတဲ႔ လူေတြကေတာ႔ မ်ားတယ္…

ဒီလိုနဲ႔ပဲ အလိမ္ဇတ္ ျဖစ္ရပ္အစုေတြဆိုးခဲ႔ ဥပေဒကိုလက္တစ္လံုး ျခားတယ္

ကၽြန္ေတာ္တို႔ရတဲ႔ လခေငြေၾကးေတြကေတာ႔ အခ်ိန္ေတြထက္ပိုပိုနည္းသြားတယ္

တစ္နာရီကို ငါးဆယ္ေပးမယ္ ခင္ဗ်ား ကၽြန္ေတာ္႔ပစၥည္းတစ္ခုခုကို ခဏၾကည္႔ေပးမလား

ဒီလိုဆိုရင္ ခင္ဗ်ားလည္း တင္းသြားမယ္ ဘာလဲမတန္ဘူူးခင္ဗ်ားက ထင္ေသးလား

ဆယ္႔ႏွစ္နာရီထဲက ရွစ္နာရီကို ႏုတ္ရင္ ဘယ္ေလာက္ရမလဲ ျမင္ေပးမလား။

ေက်ာ္ညိဳေသြး

ကိုယ္ေရးရာဇဝင္ (အက်ဥ္း/အက်ယ္)

ကဲ... ၾကည္႔...
မိုက္တိ မိုက္ကန္းနဲ႔ လမ္းသလားေနတဲ႔ေကာင္ေပါ႔
ဘဝကို ေကာ္ဖီတစ္ခြက္နဲ႔ အလဲအထပ္လုပ္ရဲတယ္တဲ႔
အဲဒီလိုပဲ ေလာကႀကီးကို စိန္ေခၚခဲ႔တယ္။

ဟုတ္ပ....
ျမင္သမွ် ေတြ႔သမွ် ဒဏ္ရာ ပရဗြနဲ႔ ခ်ည္းပဲ
အကၤ် ီေတြကလည္း ညွီ...
နာရီေတြကလည္း ညွီ...
စာအုပ္ေတြကလည္း ညွီ...
လူေတြကလည္း ညွီ...
ေခတ္ႀကီးကိုက ညွီလြန္းပါတယ္ ေမေမရယ္။

ရွိပါေစ... ရွိပါေစ...
မရွိတာေတြလည္း ရွိပါေစ..
ရွိတာေတြလည္း ရွိပါေစ..

သမိုင္း တစ္ေလွ်ာက္လံုး
ဘယ္သူေတြ ဘယ္လမ္းေဖာက္ခဲ႔လဲ ?
ဘယ္သူေတြ ဘယ္လမ္းေလွ်ာက္ခဲ႔လဲ ?

ဂိုးသြင္းၿပီးတိုင္း
ကိုယ္နာမည္ကို လက္ညိဳးထိုးရ
အဲဒီလို ကိုယ္႔ ငါးခ်ဥ္ ကိုယ္ခ်ဥ္ရတဲ႔ ည ကမ်ားတယ္။

ေျခာက္ႀကိဳးတပ္တဲ႔ ဂီတာ
တစ္ႀကိဳးပ်က္လည္း တီးမေကာင္းဘူး
ႏွစ္ႀကိဳးပ်က္လည္း တီးမေကာင္ဘူး။
(ငါကိုက ကီးေၾကာင္ေနတာလဲ ျဖစ္ေကာင္းတယ္။)

ငါ႔ အေၾကာင္း ငါ ေခါင္းစဥ္လုပ္
ဘဝ ကို အရက္ခြက္ထဲ ထည္႔ၿပီးလႈပ္တယ္
(ေရခဲတုန္းေတြလို)
မႏွစ္က…… ခ်စ္သမွ်လည္း…..
အန္ထုတ္ေရာ….။ ။


ၾကယ္ဇင္ေသြး

အဲဒီညက

ပန္းႏုေရာင္ ႏႈတ္ခမ္းပါးနဲ႔
အခမ္းနားဆံုး ကဗ်ာေလးေရ...
အရက္ တစ္ခြက္ထက္ မင္းကို ပိုၿပီး တပ္မက္မိပါရဲ႕။

ငါ႔ ယံုတမ္းစကားေတြက
မင္း အားအင္ေတြ ကုန္ခမ္းေစခဲ႔လား.... ?
ၾကယ္ေတြဆီ ခုန္ဆင္းဖို႔
အခ်စ္သီခ်င္း တစ္ပုဒ္လည္းဆိုရဦးမယ္။

မင္းက "လ" ဆို ငါက "ည"
အဲဒီလို အေပးအယူလဲမွ်ခဲ႕။

မင္းက.........

ေသြးဆူေအာင္လည္း လွခဲ႔တာကိုး ။ ။


ၾကယ္ဇင္ေသြး

ထံုးစံ..

အထီးက်န္လမ္းတစ္ေလွ်ာက္
ကုန္းေကာက္စရာ မရွိေအာင္ ရွားပါးလြန္းခဲ့တဲ့ ေမတၱာတရား
ကံၾကမၼာက အၿမဲတမ္း ငါ့ထက္ ႏွာတစ္ဖ်ားသာတယ္...။

ဘယ္ေတာ့မွ မခ်ဳိေတာ့မယ့္ သစ္သီးတစ္လံုးလား
ငါလည္းပဲ အပြင့္အရြက္က စၿပီး ႀကီးထြားခဲ့ရတာပါ..။

ငါ့ဘ၀မွာတစ္ေလွ်ာက္လံုးမွာ
ကံေကာင္းတယ္ဆိုတာက ဘာ
ကံမေကာင္းဘူးဆိုတာကေကာ ဘာလဲ....
ကံဆိုတာ လူလုပ္သမွ်
ကိုယ္လုပ္မွ ကိုယ္ရတယ္ဆိုလို႔
ငါ.. ႀကိဳးစားၾကည့္ခဲ့သားပဲ...။

ခက္ေတာ့လည္း ခက္ပါတယ္...
ေခါင္းမာတတ္တာကပဲ အျပစ္နည္းနည္း ျဖစ္ေနသလား...
တစ္ခ်ဳိ ႔ေသာ အခါးေတြက ၀ါးေလေလ ပိုခ်ဳိေလ..။

အခုအခ်ိန္မွာေလ
လိုခ်င္တဲ့သူ လက္ညိႈးေထာင္ ...လို႔
အေဖ့ကိုယ္စား ေျပာေပးမယ့္သူေတြ မရွိႏိုင္ေတာ့ဘူးလား..
ငယ္ငယ္တုန္းကေတာ့ ကိုယ္ရခဲ့တာေတြက လြယ္ခဲ့သားပဲ။

အင္းေလ.. ျဖစ္ခ်င္တာေတြ မျဖစ္တာ မ်ားလြန္းေတာ့
ခပ္ေပါ့ေပါ့ထားလိုက္တဲ့ ဘ၀အဓိပၸာယ္ေတြလဲ ေအးခဲမႈိတက္
ငါ့ အတၱေတြလည္း အနည္ထိုင္ ေနတတ္ခဲ့ၿပီ။

တစ္ရက္ၿပီးတစ္ရက္ ဆိုပါေတာ့..
ဘ၀ရဲ ႔ ေန႔တာေတြလည္း ေလ်ာ့ေလ်ာ့ၿပီးလာေနလိုက္တာ
ငါ့ဆက္ေလွ်ာက္ရမယ့္ ဟိုး..ေရွ ႔ လမ္းမဟာ
ငါေက်ာ္ခဲ့တဲ့ အတိတ္လမ္းမေလာက္ေတာင္ ရွည္ႏိုင္ပါဦးမလား
ငါ့ အသက္က (၂၅)ကို စြန္းစြန္း ေက်ာ္သြားခဲ့ၿပီးၿပီ...။
--

(ေမာင္မိုးသား)

ကိုယ္တိုင္ေရးပံုတူ

ဂစ္တာတီးၿပီး သီခ်င္းဆိုခ်င္ရင္
ငါ့လက္က ေဆးလိပ္တိုကို အရင္ ခ်။

ေရမေလာင္း ေပါင္းမသင္
ငါ ပြင့္ေစခ်င္တဲ့ ပန္းေတြ အဖူးဘ၀မွာတင္ ေ၀ၾကေမႊးၾက။

ငါလိုခ်င္တဲ့ အာဟာရေတြအတြက္
တစ္ခ်ဳိ႕ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ေတြ ပတ္ပတ္စက္စက္ စေတးေပးၾက။

ငါ ေနာက္က်ခဲ့တဲ့ ခ်ိန္းဆိုမႈေတြမွာ
တစ္ခ်ဳိ႕ ဘက္စ္ကားေတြ အျပစ္ျဖစ္ၾက။

ငါ ျငင္းပယ္ခဲ့တဲ့ အရက္ခြက္ေတြမွာ
တစ္ခ်ဳိ႕ေသာအားနာျခင္းေတြ ဆိုးဆိုးရြားရြား ေရာဂါျဖစ္ၾက။

အငတ္ငတ္ အျပတ္ျပတ္ ငါ့ဆီမွာ “၀က္” ခန္းတဲ့အခါ
သူငယ္ခ်င္းေတြရဲ႕ အိပ္ကပ္ေတြ ခ်ဳံးခ်ဳံးက်ေအာင္ ပိန္ၾက ကပ္ၾက။

ငါ အားနာရတဲ့ ျငင္းပယ္မႈေတြမွာ
ဆင္ေျခလက္ေျခေတြ ဗုန္းေဗာလေအာ ပြထ။

ငါ မမက္ေမာခ်င္တဲ့ စည္းစိမ္ေတြမွာ
တစ္ခ်ဳိ႕ေသာ ကမ္းလွမ္းမႈေတြ အၿပိဳင္းအရိုင္းသိမ္ငယ္ၾက။

ငါ့ ဆႏၵေတြ တပ္မက္လြန္းတဲ့အခါ
ငါ့ပတ္၀န္းက်င္ရဲ႕ သိကၡာတရားေတြ ပက္ပက္စက္စက္ ပ်က္စီးၾက။

ဒီလိုနဲ႔........
..........................

ငါ့ ...သက္တမ္းရဲ႕ ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္ေတြမွာ
ငါ ...ရွဳဴ ရွဴိက္ရမယ့္ သက္တမ္းေတြဟာ
အတၱေတြ တစ္နင့္တစ္ပိုးနဲ႔ ...
ဆိုးဆိုး၀ါး၀ါး .. ထြက္ခြာသြားၾက။

ေနာက္ဆံုး ..ငါသိလိုက္တာက ......

ဂစ္တာတီးၿပီး သီခ်င္းဆိုခ်င္ရင္
ငါ့လက္က ေဆးလိပ္တိုကို အရင္ ခ်။

( ၀က္ = ပိုက္ဆံ)



(ေမာင္မိုးသား)

ၾကည္ႏူးရိပ္(၂)

ေမ့အခ်စ္ေတြကို ေမာင္ကေလ လက္လွမ္း

မပ်က္ပန္းအၾကင္နာေတြ ပိုက္ေထြး

အၾကိဳက္ေသြးတူသမို႕ပါေလ

တို႕ကမၻာေလ လန္းဆန္း

အနမ္း ပန္းျဖာေ၀။

ပန္းလမ္းခင္းမယ္ကြယ္

အနမ္းပန္းခ်င္း ဖလွယ္လို႔

အလြမ္းတမ္းခ်င္းျပယ္ေလွ်ာ႔တဲ႔ အခါမယ္

ဘာသာငယ္ အေဆြးရက္ျပဳန္းလို႔

အခါခါကြယ္ ကေလးမက္မဆံုးနဲ႔

သက္ဆံုးတာ အမွ်င္တန္းဖို႔

ရင္ခြင္လမ္း တန္းပါေစ။

ေျဖမေျပ ေမတၱာ ၾကိဳးေတြ ေႏွာင္တည္း

ေဆာင္ျမဲထားသစၥာေတြ တိုးကာ

အမ်ိဳးသဟာအေဆြေတြၾကား

မညိွဳးပါေငြေတြပြား

အေနအထား ေျပာင္ေယာင္

အေျခတအားေနာင္ၾကီးေစမေပါ့

အေကာင္ၾကီးစီးပြားေတြေ၀ျဖိဳး

ေရႊမိုးေတြရြာ။

ေ၀ျဖာေပါ့အေပ်ာ္ေတြ

ေႏြမလာေတာ့ အေမာ္ေတြနဲ႕

ေမရဲ႕အနားမွာ

ေျခြတဲ့စကားဟာ ႏူးည့ံျခင္းေတြနဲ႕

ဒူးနန္႕ရင္း ဖူးသန္႕သန္႕ႏႈတ္ခမ္းလႊာကို

အနမ္းကဗ်ာ အသံမဲ့ေတးေတြၾကား

ေထြးထားမယ့္အခါ။

ေက်ာ္ညိဳေသြး